Hindi ako tomador, lasengga/lasenggera, manginginom, alcoholic o kung anuman ang tawag mo roon.
Karaniwan na rin kasi na may nag-iinuman sa may amin at yung pulutan nila ay karaniwang kami ang nag-iihaw. Tama! Wala na sa listahan ang mga katulad ng mani at sisig dahil hindi naman iyon iniihaw.
Siguro ay mapapatawad at mapapalagpas mo pa kung ang pulutan nila ay Tilapia. … ??? Nakakapagtaka nga eh. Ang pulutan nila ay Bangus. Eh matinik ang bangus. Tapos syempre ang tipikal na setting ng inuman eh tuwing gabi. Wow! Challenge ang ganong klaseng inuman.
Ano na lamang ang kanilang pag-uusapan?
“Pare, teka, natinik ako.”
“Kumusta na nga pala kayo? Masyado akong busy sa paghihimay kanina eh.”
“Gusto ko yung bandang buntot.”
“Pare, subukan mo itong ulo, masarap ‘to!”
Ay gulay! Lasing-lasing ka na nagtitinik ka pa ng bangus na pulutan niyo. (-_-) Para sa akin… Hindi ganon kagandang ideya ang bangus bilang pulutan.
Thursday, September 21, 2006
Thursday, September 14, 2006
Kung minamalas ka nga naman oh...
Masama ang araw ko nung Tuesday. Isang bagsakan ang kamalasan sa akin at ang pinuntirya ay ang pera ko at ang aking prepaid load.
May katext ako nung Tuesday ng umaga at dahil hindi naman siya agad nagre-reply eh tinago ko muna yung phone ko sa bag ko. Parang may kakaiba at parang may nag-uudyok sa akin na tingnan yung phone ko. ABA! May tawag.
“Bakit ka tumawag?”
“Ikaw nga yung tumawag eh.”
HUWAT?! Ako?! Cancelled agad ang call. Gr! Ako pala ang tumawag, hindi naka-lock ang keypad ko. Pasaway na phone ‘yan! Mula 21 pesos eh naging 14.50 na lang ang load ko. Kulang na para sa one-day unli. Huhu!
Nasa abangan na ako ng jeep. Puro Crossing at JRC. Nasan ka na Cubao? Ay meron pala pero puno. Sige takbo ako sa kabilang hintayan. Wala pa rin. Naaatat na akong makasakay dahil may naghihintay sa akin sa LRT. Pinatulan ko yung FX (dahil FX ang unang dumating) kahit wala akong pera. Slow mo nga ang takbo namin, ang bagal… Kung nag-jeep lang ako eh 11 lang ang bayad ko (minsan 12 kapag masungit ang driver). Pero ngayon eh 30 pesos ang biglang naging katapat ng mabagal na biyahe at de aircon na sasakyan. HAY! Mas mahal pa papunta! Kapag pauwi, same route, eh 25 pesos lang! Hindi na ako nakipagtalo kay manong driver.
Naiinis talaga ako nung Tuesday. Speechless ako. Ayaw kong magsalita. Tulala. Lumipad at naglaho ang pera ko. Buti na lang hindi sila nagalit sa akin. Buti hindi ako pinagalitan ni Ayie. … ??? Lagi nga pala siyang asar sa akin.
At dahil sa pangyayaring iyon eh kailangan kong magtipid sa aking lunch. Isa pa pala! Nakakain pa ako ng bato na kasama sa kanin. Nilunok ko na nga lang eh at sabay sigaw ng Darna! Joke lang.
Isa pa pala… Kaya ngayon lang ang post na ito dahil sa ayaw mag-load ng pages. Gr! Mga tatlong araw ko lang naman ng pinipilit na i-post ito. Ang malas naman oh!
May katext ako nung Tuesday ng umaga at dahil hindi naman siya agad nagre-reply eh tinago ko muna yung phone ko sa bag ko. Parang may kakaiba at parang may nag-uudyok sa akin na tingnan yung phone ko. ABA! May tawag.
“Bakit ka tumawag?”
“Ikaw nga yung tumawag eh.”
HUWAT?! Ako?! Cancelled agad ang call. Gr! Ako pala ang tumawag, hindi naka-lock ang keypad ko. Pasaway na phone ‘yan! Mula 21 pesos eh naging 14.50 na lang ang load ko. Kulang na para sa one-day unli. Huhu!
Nasa abangan na ako ng jeep. Puro Crossing at JRC. Nasan ka na Cubao? Ay meron pala pero puno. Sige takbo ako sa kabilang hintayan. Wala pa rin. Naaatat na akong makasakay dahil may naghihintay sa akin sa LRT. Pinatulan ko yung FX (dahil FX ang unang dumating) kahit wala akong pera. Slow mo nga ang takbo namin, ang bagal… Kung nag-jeep lang ako eh 11 lang ang bayad ko (minsan 12 kapag masungit ang driver). Pero ngayon eh 30 pesos ang biglang naging katapat ng mabagal na biyahe at de aircon na sasakyan. HAY! Mas mahal pa papunta! Kapag pauwi, same route, eh 25 pesos lang! Hindi na ako nakipagtalo kay manong driver.
Naiinis talaga ako nung Tuesday. Speechless ako. Ayaw kong magsalita. Tulala. Lumipad at naglaho ang pera ko. Buti na lang hindi sila nagalit sa akin. Buti hindi ako pinagalitan ni Ayie. … ??? Lagi nga pala siyang asar sa akin.
At dahil sa pangyayaring iyon eh kailangan kong magtipid sa aking lunch. Isa pa pala! Nakakain pa ako ng bato na kasama sa kanin. Nilunok ko na nga lang eh at sabay sigaw ng Darna! Joke lang.
Isa pa pala… Kaya ngayon lang ang post na ito dahil sa ayaw mag-load ng pages. Gr! Mga tatlong araw ko lang naman ng pinipilit na i-post ito. Ang malas naman oh!
Friday, September 08, 2006
How will you call this?
I greeted a former schoolmate and energetically said “Hello!” Oh, don’t forget that I waved at her… We have an impersonal relationship; we don’t talk to one another.
LRT2 is a staple transportation for me and many other travelers. Usually, I see former schoolmates there and there is some sort of force that obliges me to greet them and I would normally find myself saying hello, flashing a smile or raising my eyebrows like any other typical Filipinos. But when we were still in the same school we would normally snob each other. So, is it hypocrisy?
*sigh*
My point is why is it just now that we would greet each other?
How will you call that? Mmm… Is it good or bad?
LRT2 is a staple transportation for me and many other travelers. Usually, I see former schoolmates there and there is some sort of force that obliges me to greet them and I would normally find myself saying hello, flashing a smile or raising my eyebrows like any other typical Filipinos. But when we were still in the same school we would normally snob each other. So, is it hypocrisy?
*sigh*
My point is why is it just now that we would greet each other?
How will you call that? Mmm… Is it good or bad?
Wednesday, September 06, 2006
Have you heard about the Happiness Equation?
Smart guys do smart things. Imagine… They even formulated an equation to measure the intensity of happiness you get from a certain thing.
I really never pondered on how happy I am. Have you ever wanted to know the figures that will tell how happy you are?
I can get pleasure from simple things which others may tag as boring.
As I, together with Jep, was walking I saw the big red National Bookstore sign in one of the corners of Centerpoint and remembered something. I told Jep that I really had fun when we stayed at National Bookstore to waste some time. How happy was I that time? Mmm…
“Mahirap pasiyahin ang mga taong mabababaw.”
“Bakit?”
“Kasi mahirap gawin yung mga mabababaw na bagay.”
Who agrees with him?
Sinabi pa nga sa akin ni Ayie (pronunciation: ayi) na masarap basahin sa loob ng bookstore yung librong gusto mo tapos babalik-balikan mo na lang hanggang matapos mo. Ulit! Gaano kaya siya kasaya kapag ginagawa niya iyon? (PS: Si Ayie ay kaibigan ni Jep)
Ang pagiging masaya ba ng tao ay maipapahayag sa pamamagitan ng mga numero na may kaakibat na unit of measure?
I really never pondered on how happy I am. Have you ever wanted to know the figures that will tell how happy you are?
I can get pleasure from simple things which others may tag as boring.
As I, together with Jep, was walking I saw the big red National Bookstore sign in one of the corners of Centerpoint and remembered something. I told Jep that I really had fun when we stayed at National Bookstore to waste some time. How happy was I that time? Mmm…
“Mahirap pasiyahin ang mga taong mabababaw.”
“Bakit?”
“Kasi mahirap gawin yung mga mabababaw na bagay.”
Who agrees with him?
Sinabi pa nga sa akin ni Ayie (pronunciation: ayi) na masarap basahin sa loob ng bookstore yung librong gusto mo tapos babalik-balikan mo na lang hanggang matapos mo. Ulit! Gaano kaya siya kasaya kapag ginagawa niya iyon? (PS: Si Ayie ay kaibigan ni Jep)
Ang pagiging masaya ba ng tao ay maipapahayag sa pamamagitan ng mga numero na may kaakibat na unit of measure?
Sunday, September 03, 2006
The Guilt of Spending
I do not like to spend money because I feel guilt afterwards except when I buy foods.
Going to Centerpoint was not in my plan last Friday (Sept. 1). Jep just asked me to go with him because he wants to see Keirstine dance. I pretended not to have money. I just watch them as they enjoy. Luckily, Vera invites me to play a sort of basketball game so I get to enjoy a little bit. Another lucky instance was when Virge (pronunciation: verj) treated me to a game which I call “Catch the Bouncing Balls.” I think I did catch at least 10. I got several chances to play four kinds of games…for free… Thanks guys!
I spent a little after the whole day. I played, slightly danced, raced, watched and was amazed.
I was going home and I rode an FX to get a time to relax… (That’s what I thought, it’s hot inside!) I was looking at the grasses which burgeoned from the sand and I was pondering.
It was fun.
Spending a little to enjoy a part of your day is not bad after all. Ü
Going to Centerpoint was not in my plan last Friday (Sept. 1). Jep just asked me to go with him because he wants to see Keirstine dance. I pretended not to have money. I just watch them as they enjoy. Luckily, Vera invites me to play a sort of basketball game so I get to enjoy a little bit. Another lucky instance was when Virge (pronunciation: verj) treated me to a game which I call “Catch the Bouncing Balls.” I think I did catch at least 10. I got several chances to play four kinds of games…for free… Thanks guys!
I spent a little after the whole day. I played, slightly danced, raced, watched and was amazed.
I was going home and I rode an FX to get a time to relax… (That’s what I thought, it’s hot inside!) I was looking at the grasses which burgeoned from the sand and I was pondering.
It was fun.
Spending a little to enjoy a part of your day is not bad after all. Ü
Thursday, August 31, 2006
No Boyfriend since Birth (NBSB)
Just like my sister, I never had a boyfriend (yet).
I was with a guy friend in a bookstore. I was busy searching for something when he handed me a book entitled, “No Boyfriend since Birth.” Ok!
I need to secure myself financially before having one. Who agrees with me? (o_o) I am just 16 years old. There are lots of years to come (maybe). I am just a freshman in college. I am just starting to build my future.
One of my closest friends has a boyfriend, two of my college friends have, one of my college friends has a suitor, one of them (again) has an ex-boyfriend and me??? Never mind…
Does one really have to have a boyfriend? Is it a part of society’s standards? It has been 16 years of blissful life being like this(?) I am happy with my friends and I lead a normal life.
*sigh*
Who’s like me, my sister and many other girls out there?
A thought from our professor in Sociology:
“Hindi mo lang pwedeng basta-basta magustuhan ang isang tao dahil sa physical feature niya, tulad ng magandang ilong. Ano ‘yon kapag nagpakasal kayo tapos wala na kayong makain, maisasaing niyo ba yung ilong niya? Hindi!” – Herrero
I was with a guy friend in a bookstore. I was busy searching for something when he handed me a book entitled, “No Boyfriend since Birth.” Ok!
I need to secure myself financially before having one. Who agrees with me? (o_o) I am just 16 years old. There are lots of years to come (maybe). I am just a freshman in college. I am just starting to build my future.
One of my closest friends has a boyfriend, two of my college friends have, one of my college friends has a suitor, one of them (again) has an ex-boyfriend and me??? Never mind…
Does one really have to have a boyfriend? Is it a part of society’s standards? It has been 16 years of blissful life being like this(?) I am happy with my friends and I lead a normal life.
*sigh*
Who’s like me, my sister and many other girls out there?
A thought from our professor in Sociology:
“Hindi mo lang pwedeng basta-basta magustuhan ang isang tao dahil sa physical feature niya, tulad ng magandang ilong. Ano ‘yon kapag nagpakasal kayo tapos wala na kayong makain, maisasaing niyo ba yung ilong niya? Hindi!” – Herrero
Wednesday, August 30, 2006
A Student's Life
Sitting in an age-old wooden chair of our University, beside the wooden jalousies, near the painted door, far from the working ceiling fan, under the fluorescent lamp and while suffering from the morning warmth… I knew this day would be a routine.
I would normally take a jeep going to Cubao and alight at the foot of the overpass, buy a 14 peso single-journey ticket going to Pureza and insert it in a machine with a green luminous check, take the escalator and find the least crowded area. Balancing inside the train is quite hard so I need to hold onto the sticky poles of the train. Katipunan, Anonas, Araneta Center-Cubao, Betty Go-Belmonte, Gilmore, J. Ruiz, V. Mapa and at last Pureza. I opt to use the stairs when going down from the platform because it is faster than using the crowded escalator. Then I would take a tricycle going to the main campus.
I would hang my ID on my neck to show it to the guards and then take it off when I pass them, take the stairs near the dome, and stop at 4th floor’s wash room. I would then find myself walking in a red floor and looking at the room numbers and when I finally arrive at our room I seize a moment to think on where I will sit.
Some chairs are moist, some have distorted frames, some with wide desks, some with carvings, some with… Each chair is distinctive. The blackboard is not black, it’s green and it has brown border. Posted on its left are the map of 5th floor and the Vision statement of our College. On its both sides are the doors. I never inspected if the pot of the withered plant is still behind the left door. There is only one electric fan that hangs on our white ceiling, it’s on the right side of our room. Our room is a study area for lots of students from different sections and as far as I know we are the main occupants of our room.
Our classes would normally start late, take our lunch in/on time and be dismissed in/on time. Then I would go home together with my two block mates.
I would normally take a jeep going to Cubao and alight at the foot of the overpass, buy a 14 peso single-journey ticket going to Pureza and insert it in a machine with a green luminous check, take the escalator and find the least crowded area. Balancing inside the train is quite hard so I need to hold onto the sticky poles of the train. Katipunan, Anonas, Araneta Center-Cubao, Betty Go-Belmonte, Gilmore, J. Ruiz, V. Mapa and at last Pureza. I opt to use the stairs when going down from the platform because it is faster than using the crowded escalator. Then I would take a tricycle going to the main campus.
I would hang my ID on my neck to show it to the guards and then take it off when I pass them, take the stairs near the dome, and stop at 4th floor’s wash room. I would then find myself walking in a red floor and looking at the room numbers and when I finally arrive at our room I seize a moment to think on where I will sit.
Some chairs are moist, some have distorted frames, some with wide desks, some with carvings, some with… Each chair is distinctive. The blackboard is not black, it’s green and it has brown border. Posted on its left are the map of 5th floor and the Vision statement of our College. On its both sides are the doors. I never inspected if the pot of the withered plant is still behind the left door. There is only one electric fan that hangs on our white ceiling, it’s on the right side of our room. Our room is a study area for lots of students from different sections and as far as I know we are the main occupants of our room.
Our classes would normally start late, take our lunch in/on time and be dismissed in/on time. Then I would go home together with my two block mates.
Saturday, August 26, 2006
And she was Abegail †…
I refused to put this in my blog for some reasons... And now, I gathered enough strength…
It was last Tuesday (August 22) when we knew about our classmate’s death. We thought that it was a joke, a bad joke. Five text messages and a call confirmed it that she died because of Dengue*. She even took our Departmental Exam in Accounting last Sunday (August 20). Some of my block mates saw her and she looked very weak. She was obviously frail for a couple of days but I thought it was due to stress or the like.
They say that she even primed to go to class because she prepared her uniform. Her mother did not know about her actual situation because she told her that all she needed was Biogesic, Neozep and Strepsils.
Some of my block mates went to the morgue (I think) to see her for the last time. She was not yet put in a casket due to financial constraint. They were able to collect P5000 (I think).
She even told one of our block mates that, “May taning na ang buhay ko.”
She’s nice and beautiful… I felt her dedication to learn…
Let us pray for Abegail †… May she rest perpetually in the comforts of our Creator…
*Erratum
Posted: September 1, 2006 (Friday)
Her death was due to some sort of heart disease and not Dengue...
It was last Tuesday (August 22) when we knew about our classmate’s death. We thought that it was a joke, a bad joke. Five text messages and a call confirmed it that she died because of Dengue*. She even took our Departmental Exam in Accounting last Sunday (August 20). Some of my block mates saw her and she looked very weak. She was obviously frail for a couple of days but I thought it was due to stress or the like.
They say that she even primed to go to class because she prepared her uniform. Her mother did not know about her actual situation because she told her that all she needed was Biogesic, Neozep and Strepsils.
Some of my block mates went to the morgue (I think) to see her for the last time. She was not yet put in a casket due to financial constraint. They were able to collect P5000 (I think).
She even told one of our block mates that, “May taning na ang buhay ko.”
She’s nice and beautiful… I felt her dedication to learn…
Let us pray for Abegail †… May she rest perpetually in the comforts of our Creator…
*Erratum
Posted: September 1, 2006 (Friday)
Her death was due to some sort of heart disease and not Dengue...
Monday, August 21, 2006
Siya si Jose
May naging kaklase ako nung nursery at kinder sa Little Jewels Christian School (LJCS) na nagngangalang Jose Tolentino. May glaucoma siya at hirap na hirap makakita. Mga siguro 16 o 17 years old na siya ngayon at 12 to 13 years na kaming hindi nagkikita at nagkakausap. Ayun yung mga panahon na wala pa kaming pakialam sa mundo kasi bata pa kami noon (4-5 years old pa lang kami noon).
Wala na akong maalala sa kanya kundi nung graduation namin. Medyo blurry ang vision ko nung graduation pero ang alam ko hinihila niya ako papunta sa upuan namin.
Sinubukan ko na rin siya hanapin sa Friendster kaso bigo ako. Tulad nga ng lagi kong sinasabi, maraming Jose Tolentino sa mundo. Kung anu-ano na rin ang naisip ko, baka tuluyan na siyang nabulag dahil sa sakit niya (sana ‘wag naman) o baka naman hindi niya lang naisipan mag-Friendster.
Gusto ko lang magkaroon ng update tungkol sa kanya.
Wala na akong maalala sa kanya kundi nung graduation namin. Medyo blurry ang vision ko nung graduation pero ang alam ko hinihila niya ako papunta sa upuan namin.
Sinubukan ko na rin siya hanapin sa Friendster kaso bigo ako. Tulad nga ng lagi kong sinasabi, maraming Jose Tolentino sa mundo. Kung anu-ano na rin ang naisip ko, baka tuluyan na siyang nabulag dahil sa sakit niya (sana ‘wag naman) o baka naman hindi niya lang naisipan mag-Friendster.
Gusto ko lang magkaroon ng update tungkol sa kanya.
Saturday, August 19, 2006
Saan ba nilalagay ang eye shadow?
May sidewalk sale ang BigR sa may amin kaya pupunta kami. Napagdesisyunan namin ni ate na mag-mall. Sabi naman nung lagi kong kasabay, na si Jep, na gusto niyang makita si ate. Eto naman ako at binalita ko kay ate at sinabihang mag-ayos siya…
Dumating na ang araw na iyon. Nagkataon na uuwi agad si Jep at hindi na sasabay sa akin… Ay mali… Hindi na ako makakasabay sa kanya… Mali pa rin pala… Hindi na muna kami magkakasabay…
>> Fast forward >>
Pauwi na kami nang… Napatingin ako sa mga mata ni ate.
“Bakit may glitters? Pamilyar ang make-up na ‘yan ha!” -> naisip ko lang…
Ayun pala todo ayos si ate. Nagmake-up siya kahit hindi siya marunong. Naglagay siya ng eye shadow (ata) sa mata niya pero sabug-sabog yung glitters. Yung lepistik (ay lipstick pala) eh hindi na effective pero sabi niya naglagay siya… Hehehe!!!
Dumating na ang araw na iyon. Nagkataon na uuwi agad si Jep at hindi na sasabay sa akin… Ay mali… Hindi na ako makakasabay sa kanya… Mali pa rin pala… Hindi na muna kami magkakasabay…
>> Fast forward >>
Pauwi na kami nang… Napatingin ako sa mga mata ni ate.
“Bakit may glitters? Pamilyar ang make-up na ‘yan ha!” -> naisip ko lang…
Ayun pala todo ayos si ate. Nagmake-up siya kahit hindi siya marunong. Naglagay siya ng eye shadow (ata) sa mata niya pero sabug-sabog yung glitters. Yung lepistik (ay lipstick pala) eh hindi na effective pero sabi niya naglagay siya… Hehehe!!!
Wednesday, August 16, 2006
Iris
by Goo Goo Dolls
And I'd give up forever to touch you
'Cause I know that you feel me somehow
You're the closest to heaven that I'll ever be
And I don't want to go home right now
And all I can taste is this moment
And all I can breathe is your life
'Cause sooner or later it's over
I just don't want to miss you tonight
And I don't want the world to see me
'Cause I don't think that they'd understand
When everything's made to be broken
I just want you to know who I am
And you can't fight the tears that ain't coming
Or the moment of truth in your lies
When everything feels like the movies
And you bleed just to know you're alive
And I'd give up forever to touch you
'Cause I know that you feel me somehow
You're the closest to heaven that I'll ever be
And I don't want to go home right now
And all I can taste is this moment
And all I can breathe is your life
'Cause sooner or later it's over
I just don't want to miss you tonight
And I don't want the world to see me
'Cause I don't think that they'd understand
When everything's made to be broken
I just want you to know who I am
And you can't fight the tears that ain't coming
Or the moment of truth in your lies
When everything feels like the movies
And you bleed just to know you're alive
Saturday, August 12, 2006
Nangungulangot ka 'di ba?
Tama ang iyong nabasa... Lahat ng tao ay kailangan mangulangot para guminhawa ang paghinga... Booger... Snot... Kulangot... Bogart... Ano mang tawag mo sa duming nakasabit sa ilong mo ay may mahalagang mensaheng gustong iparating sa iyo...
"Mariin ba ang pagtutol mo sa pangungulangot ng kaklase mo?
"Mariin ba ang pagtutol mo sa pangungulangot ng kaklase mo?
E di, may cultural essence ka... (biruin mo iyon)"
Tulad ng ibang kulangot, nakadikit ang poster na iyon sa pader. Nakatutuwa nga eh. Natulala ako sa harap ng poster. Hindi ko inaasahan ang poster na iyon kasi ang mga sikat na poster sa amin eh yung mga tungkol sa pag-oust sa pangulo ng Pilipinas kaya medyo stand-out ang poster na iyon sa lahat.
Medyo tine-take for granted natin ang activity nating ito... Hay... Pero biruin mo iyon... Mula sa Miss Universe, mga pangulo, mga kilalang personalidad at mga simpleng tao ay ginagawa ang activity na ito... Hehehe... Ü
Saturday, July 22, 2006
"The best things in life are free..."
Kaunti lamang sa mga tao ang palalagpasin ang pagkakataon na magkaroon ng bagay na galing sa libre. Sa bagay... Ako nga nung pumasok sa isang mall may dalawang crew ng dalawang kainan ang nag-aabot sa akin ng papel. Yung isa yung lisatahan ng mga mabibili mo sa kainang 'yon at yung isa naman eh parang discount coupons... Syempre inisnob ko yung isa at kinuha ko yung coupons...
Laman ako ng LRT2 tuwing umaga o kaya naman kapag uwian namin. Pansin ko lang tuwing umaga ay sangkatutak kumuha ng dyaryo yung ibang mga tao. Yung iba nga isang dakot o kung ano na yung kayang hawakan ng kamay nila. Ako naman eh hindi ko masyadong sinasamantala kaya hanggang dalawa lang yung kinukuha ko (minsan isa lang).
Isang kapansing-pansing title ang nakaprint sa isang dyaryo: "Libreng sakay sa MRT"... Ok... Ako rin eh nahuli yung attention ko kaya binasa ko yung column... Yung iba naman hanggang title lang kaya nagdiwang agad. Nanghinayang sila nung nalamang pang-disabled lang 'yon.
Basta nga naman walang bayad go lang nang go. Ü
Laman ako ng LRT2 tuwing umaga o kaya naman kapag uwian namin. Pansin ko lang tuwing umaga ay sangkatutak kumuha ng dyaryo yung ibang mga tao. Yung iba nga isang dakot o kung ano na yung kayang hawakan ng kamay nila. Ako naman eh hindi ko masyadong sinasamantala kaya hanggang dalawa lang yung kinukuha ko (minsan isa lang).
Isang kapansing-pansing title ang nakaprint sa isang dyaryo: "Libreng sakay sa MRT"... Ok... Ako rin eh nahuli yung attention ko kaya binasa ko yung column... Yung iba naman hanggang title lang kaya nagdiwang agad. Nanghinayang sila nung nalamang pang-disabled lang 'yon.
Basta nga naman walang bayad go lang nang go. Ü
Wednesday, June 21, 2006
Biyaheng Litu-lito
Unang araw ko na bumiyahe mag-isa ay nung Monday... Ang galing... Nakarating ako sa school na mag-isa at nakauwi rin na mag-isa. Hindi ko nga inakala na makakauwi ako ng mag-isa kasi medyo lampa ako pagdating sa pakikipag-agawan ng sasakyan.
Nasa Santolan Station na ako ng LRT2 at ang daming tao. Rush hour kasi yung uwian ko kapag Monday kaya inaasahan ko na standing ovation na naman ako sa LRT at mala-sardinas na ang sitwasyon sa jeep.
Pagkatapos kong ma-brain freeze sa ininom kong gulaman ay lumarga na ako upang makauwi.
Bangungot ata ito. Hindi ko alam ang gagawin ko. Puro papuntang Santa Lucia at Robinson ang biyahe ng jeep kung meron mang iba ay Cogeo iyon. Sa wakas! Bago ako lamunin ng kinatatayuan ko ay may Tikling na! Pero puno.
Sumakay ako sa FX na biyaheng Angono pero napababa ako. Mali ang sinakyan ko! Muntik na akong mapunta ng Floodway. Whew. Mga 4:30 pm ako nasa Santolan Station at yung layo ng biyahe sa amin ay 30 minutes na lang pero nakarating ako sa amin ng 7:00 pm. Nakauwi na rin ako... Yehey!
PS
May nagtanong pa sa akin na dalawang estudayente kung ano raw yung pinipilahan ko at kung dadaan raw ba yun sa Valley Golf. Galing nga eh kasi nasagot ko sila ng tama pero aaminin ko na litung-lito ako sa sarili ko nung araw na iyon. Sana nakarating sila sa paroroonan nila.
Nasa Santolan Station na ako ng LRT2 at ang daming tao. Rush hour kasi yung uwian ko kapag Monday kaya inaasahan ko na standing ovation na naman ako sa LRT at mala-sardinas na ang sitwasyon sa jeep.
Pagkatapos kong ma-brain freeze sa ininom kong gulaman ay lumarga na ako upang makauwi.
Bangungot ata ito. Hindi ko alam ang gagawin ko. Puro papuntang Santa Lucia at Robinson ang biyahe ng jeep kung meron mang iba ay Cogeo iyon. Sa wakas! Bago ako lamunin ng kinatatayuan ko ay may Tikling na! Pero puno.
Sumakay ako sa FX na biyaheng Angono pero napababa ako. Mali ang sinakyan ko! Muntik na akong mapunta ng Floodway. Whew. Mga 4:30 pm ako nasa Santolan Station at yung layo ng biyahe sa amin ay 30 minutes na lang pero nakarating ako sa amin ng 7:00 pm. Nakauwi na rin ako... Yehey!
PS
May nagtanong pa sa akin na dalawang estudayente kung ano raw yung pinipilahan ko at kung dadaan raw ba yun sa Valley Golf. Galing nga eh kasi nasagot ko sila ng tama pero aaminin ko na litung-lito ako sa sarili ko nung araw na iyon. Sana nakarating sila sa paroroonan nila.
Saturday, May 27, 2006
Gusto lang pala ni Manong ng pang-merienda...
Nahuli kami sa may Marikina dahil sa counter flowing. Medyo naguguluhan ako sa nangyayari kasi hindi naman kami tineketan. Tapos lagi lang binabanggit ni Manong na nag-violate kami ng rule. Hay… Ayon pala gusto niya lang ng lagay… Suhol… Bribe… Magkano? 50 Pesos… Pang-merienda raw... Ayos na siya doon at pinalagpas na kami na parang tinuruan lang kung saan pupunta. Hay…
Tuesday, May 16, 2006
Paano ba didikit ang upuan sa pwet mo?
Siguro mga 9 o 10 oras kaming umupo at naghihintay.
Hindi ko naimagine ang sarili kong naghintay ng ganoon katagal at guess what… Naka-upo kami. Aaammm… Kasi masakit sa pwet.
Tanaw na tanaw mo ang puno ng eucalyptus (daw) sa labas ng building. Ang puno ay sumasayaw sa himig ng hangin. Ang ganda nga eh. Ang sarap ng hangin. Nagtaka ako kung paano nagkaroon ng sariwang hangin sa isang lugar na may daanan ng tren, bus, trak, dyip at iba pa. Pati tao parang tambutso kasi bumubuga ng usok. Tanging ang tribike lang ang friendly sa hangin. Siguro maliban na lang kung may nilabas na himala ang driver.
Balita ko rin nga pala nag-enrol ang isa kong kaibigan sa isang kilalang unibersidad (sobrang kilala iyon na magtanggal ka lang ng isang word sa unibersidad na pinapasukan ko ay ayun na ‘yon… Blind item?) At kinwento ko kay Zino (pagbigkas = zay-no) aka batchmate turned classmate.
A: Sabi ng kaibigan ko nung nag-enrol siya sa ***** 7 am to 3 pm ang enrolment nila.
Z: (Tingin sa relo…) *toot* malalagpasan natin ‘yon…
A: Hahaha!!!
Akala ko kasama ko na ang kinauupuan ko pagtayo ko. Sa kabutihang palad, hindi naman.
Hindi ko naimagine ang sarili kong naghintay ng ganoon katagal at guess what… Naka-upo kami. Aaammm… Kasi masakit sa pwet.
Tanaw na tanaw mo ang puno ng eucalyptus (daw) sa labas ng building. Ang puno ay sumasayaw sa himig ng hangin. Ang ganda nga eh. Ang sarap ng hangin. Nagtaka ako kung paano nagkaroon ng sariwang hangin sa isang lugar na may daanan ng tren, bus, trak, dyip at iba pa. Pati tao parang tambutso kasi bumubuga ng usok. Tanging ang tribike lang ang friendly sa hangin. Siguro maliban na lang kung may nilabas na himala ang driver.
Balita ko rin nga pala nag-enrol ang isa kong kaibigan sa isang kilalang unibersidad (sobrang kilala iyon na magtanggal ka lang ng isang word sa unibersidad na pinapasukan ko ay ayun na ‘yon… Blind item?) At kinwento ko kay Zino (pagbigkas = zay-no) aka batchmate turned classmate.
A: Sabi ng kaibigan ko nung nag-enrol siya sa ***** 7 am to 3 pm ang enrolment nila.
Z: (Tingin sa relo…) *toot* malalagpasan natin ‘yon…
A: Hahaha!!!
Akala ko kasama ko na ang kinauupuan ko pagtayo ko. Sa kabutihang palad, hindi naman.
Saturday, May 13, 2006
Acid Rain = Umuulan ng Basura?
---> Epekto ng acid rain... Kaya alagaan ang kapaligiran.
Tag-ulan na naman at may mga nakikita na naman akong mga batang naliligo sa ulan. Sila yung mga kapit-bahay namin at yung iba galing doon sa kabilang ibayo pa.
Syempre noong bata ako naliligo rin ako sa ulan at nangingisda pa kami dati sa baha sa may amin pero wala kaming nahuhuling isda. Masakit pa ang patak ng tubig ulan sa likuran ko kasi bata pa ako noon at maliit pa (kahit hanggang ngayon).
Naalala ko tuloy kasi lagi akong napapagalitan kapag naliligo sa tubig ulan. Marumi raw ‘yon, parang Acid Rain. Wahahaha… Dahil sa makipot kong pag-iisip noong bata at ang alam kong madumi noon ay ang basura e di inakala kong...
…umuulan ng basura kapag may acid rain. WOOH!!! Hahahahaha!!!
Noong high school na ako nalinawan kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng Acid Rain…
Friday, May 12, 2006
Gay Lingo... Keri mo ba itets?
May nag-send sa akin nang message. Ang laman ng message ay ang sumusunod.
KUNG NAG GAY LANGUAGE sana sila GMA at GARCI, e di walang SCAM!
GMA: hallo gracia!
GARCI: plangush mother! Na chenilyn de kimberlyn ko na po yong mga chuva ek ek!
GMA: bonggacious! eh yong mga chenes chenes, carry na ba?
GARCI: Winnie santos mama, wiz na wori eclavou na ever! Na ch0rva na!
GMA: ang tarush! malditah ka talagah. Eh di windra na2man watashi!?
GARCI: anufi ate…
GMA: oshah babush na… ra2mpa pa ang lola.
Aaaa----no raw? Hindi ko nagets…
KUNG NAG GAY LANGUAGE sana sila GMA at GARCI, e di walang SCAM!
GMA: hallo gracia!
GARCI: plangush mother! Na chenilyn de kimberlyn ko na po yong mga chuva ek ek!
GMA: bonggacious! eh yong mga chenes chenes, carry na ba?
GARCI: Winnie santos mama, wiz na wori eclavou na ever! Na ch0rva na!
GMA: ang tarush! malditah ka talagah. Eh di windra na2man watashi!?
GARCI: anufi ate…
GMA: oshah babush na… ra2mpa pa ang lola.
Aaaa----no raw? Hindi ko nagets…
Thursday, May 11, 2006
Gaano karami ang earwax sa tainga mo? Pang-Guinness na ba?
Ano kaya kung mag-break o mag-set ako ng panibagong world record? Hahaha… Ano naman kaya yun?
Nung 1st year kami dati sabi nung isa kong kaklase magtatala siya ng panibagong record sa Guinness World Records na may pinaka maraming ear wax sa loob ng tainga niya. Nyaks! Ayaw ko naman ng ganon… Ano kaya? “Corniest Person?” Hhmm… Masyado atang brutal iyon para sa akin…
*Picture from www.livemarketing.no
Tuesday, May 09, 2006
Ano ang burol? Ano ang pagkakaintindi mo sa salitang ito?
Burol – ang paglalagak ng katawan ng namatay (Tama ba?).
Para pa sa mas malawak na pag-bi-bigay ng kahulugan sa burol…
- Maraming sugal na nagaganap dito tulad ng tong-its, sakla, bingo,
at color game.
- Maliban sa mga nabanggit maaari ka ring makakita ng mga taong seryosong nagche-chess at nag-i-scrabble.
- Ang iba naman ay nandito para sa mga pagkain na libreng pinapamigay, syempre pati may juice. Kung maluwag ang budget ng namatayan ay may sopas at pansit pa itong ihahanda. Kung hindi naman, ay makuntento na lang sa mani at kornik.
*Ito ay ayon lamang sa aking mga naoobserbahan.
Para pa sa mas malawak na pag-bi-bigay ng kahulugan sa burol…
- Maraming sugal na nagaganap dito tulad ng tong-its, sakla, bingo,
at color game.
- Maliban sa mga nabanggit maaari ka ring makakita ng mga taong seryosong nagche-chess at nag-i-scrabble.
- Ang iba naman ay nandito para sa mga pagkain na libreng pinapamigay, syempre pati may juice. Kung maluwag ang budget ng namatayan ay may sopas at pansit pa itong ihahanda. Kung hindi naman, ay makuntento na lang sa mani at kornik.
*Ito ay ayon lamang sa aking mga naoobserbahan.
Subscribe to:
Posts (Atom)
