Kaunti lamang sa mga tao ang palalagpasin ang pagkakataon na magkaroon ng bagay na galing sa libre. Sa bagay... Ako nga nung pumasok sa isang mall may dalawang crew ng dalawang kainan ang nag-aabot sa akin ng papel. Yung isa yung lisatahan ng mga mabibili mo sa kainang 'yon at yung isa naman eh parang discount coupons... Syempre inisnob ko yung isa at kinuha ko yung coupons...
Laman ako ng LRT2 tuwing umaga o kaya naman kapag uwian namin. Pansin ko lang tuwing umaga ay sangkatutak kumuha ng dyaryo yung ibang mga tao. Yung iba nga isang dakot o kung ano na yung kayang hawakan ng kamay nila. Ako naman eh hindi ko masyadong sinasamantala kaya hanggang dalawa lang yung kinukuha ko (minsan isa lang).
Isang kapansing-pansing title ang nakaprint sa isang dyaryo: "Libreng sakay sa MRT"... Ok... Ako rin eh nahuli yung attention ko kaya binasa ko yung column... Yung iba naman hanggang title lang kaya nagdiwang agad. Nanghinayang sila nung nalamang pang-disabled lang 'yon.
Basta nga naman walang bayad go lang nang go. Ü
Saturday, July 22, 2006
Wednesday, June 21, 2006
Biyaheng Litu-lito
Unang araw ko na bumiyahe mag-isa ay nung Monday... Ang galing... Nakarating ako sa school na mag-isa at nakauwi rin na mag-isa. Hindi ko nga inakala na makakauwi ako ng mag-isa kasi medyo lampa ako pagdating sa pakikipag-agawan ng sasakyan.
Nasa Santolan Station na ako ng LRT2 at ang daming tao. Rush hour kasi yung uwian ko kapag Monday kaya inaasahan ko na standing ovation na naman ako sa LRT at mala-sardinas na ang sitwasyon sa jeep.
Pagkatapos kong ma-brain freeze sa ininom kong gulaman ay lumarga na ako upang makauwi.
Bangungot ata ito. Hindi ko alam ang gagawin ko. Puro papuntang Santa Lucia at Robinson ang biyahe ng jeep kung meron mang iba ay Cogeo iyon. Sa wakas! Bago ako lamunin ng kinatatayuan ko ay may Tikling na! Pero puno.
Sumakay ako sa FX na biyaheng Angono pero napababa ako. Mali ang sinakyan ko! Muntik na akong mapunta ng Floodway. Whew. Mga 4:30 pm ako nasa Santolan Station at yung layo ng biyahe sa amin ay 30 minutes na lang pero nakarating ako sa amin ng 7:00 pm. Nakauwi na rin ako... Yehey!
PS
May nagtanong pa sa akin na dalawang estudayente kung ano raw yung pinipilahan ko at kung dadaan raw ba yun sa Valley Golf. Galing nga eh kasi nasagot ko sila ng tama pero aaminin ko na litung-lito ako sa sarili ko nung araw na iyon. Sana nakarating sila sa paroroonan nila.
Nasa Santolan Station na ako ng LRT2 at ang daming tao. Rush hour kasi yung uwian ko kapag Monday kaya inaasahan ko na standing ovation na naman ako sa LRT at mala-sardinas na ang sitwasyon sa jeep.
Pagkatapos kong ma-brain freeze sa ininom kong gulaman ay lumarga na ako upang makauwi.
Bangungot ata ito. Hindi ko alam ang gagawin ko. Puro papuntang Santa Lucia at Robinson ang biyahe ng jeep kung meron mang iba ay Cogeo iyon. Sa wakas! Bago ako lamunin ng kinatatayuan ko ay may Tikling na! Pero puno.
Sumakay ako sa FX na biyaheng Angono pero napababa ako. Mali ang sinakyan ko! Muntik na akong mapunta ng Floodway. Whew. Mga 4:30 pm ako nasa Santolan Station at yung layo ng biyahe sa amin ay 30 minutes na lang pero nakarating ako sa amin ng 7:00 pm. Nakauwi na rin ako... Yehey!
PS
May nagtanong pa sa akin na dalawang estudayente kung ano raw yung pinipilahan ko at kung dadaan raw ba yun sa Valley Golf. Galing nga eh kasi nasagot ko sila ng tama pero aaminin ko na litung-lito ako sa sarili ko nung araw na iyon. Sana nakarating sila sa paroroonan nila.
Saturday, May 27, 2006
Gusto lang pala ni Manong ng pang-merienda...
Nahuli kami sa may Marikina dahil sa counter flowing. Medyo naguguluhan ako sa nangyayari kasi hindi naman kami tineketan. Tapos lagi lang binabanggit ni Manong na nag-violate kami ng rule. Hay… Ayon pala gusto niya lang ng lagay… Suhol… Bribe… Magkano? 50 Pesos… Pang-merienda raw... Ayos na siya doon at pinalagpas na kami na parang tinuruan lang kung saan pupunta. Hay…
Tuesday, May 16, 2006
Paano ba didikit ang upuan sa pwet mo?
Siguro mga 9 o 10 oras kaming umupo at naghihintay.
Hindi ko naimagine ang sarili kong naghintay ng ganoon katagal at guess what… Naka-upo kami. Aaammm… Kasi masakit sa pwet.
Tanaw na tanaw mo ang puno ng eucalyptus (daw) sa labas ng building. Ang puno ay sumasayaw sa himig ng hangin. Ang ganda nga eh. Ang sarap ng hangin. Nagtaka ako kung paano nagkaroon ng sariwang hangin sa isang lugar na may daanan ng tren, bus, trak, dyip at iba pa. Pati tao parang tambutso kasi bumubuga ng usok. Tanging ang tribike lang ang friendly sa hangin. Siguro maliban na lang kung may nilabas na himala ang driver.
Balita ko rin nga pala nag-enrol ang isa kong kaibigan sa isang kilalang unibersidad (sobrang kilala iyon na magtanggal ka lang ng isang word sa unibersidad na pinapasukan ko ay ayun na ‘yon… Blind item?) At kinwento ko kay Zino (pagbigkas = zay-no) aka batchmate turned classmate.
A: Sabi ng kaibigan ko nung nag-enrol siya sa ***** 7 am to 3 pm ang enrolment nila.
Z: (Tingin sa relo…) *toot* malalagpasan natin ‘yon…
A: Hahaha!!!
Akala ko kasama ko na ang kinauupuan ko pagtayo ko. Sa kabutihang palad, hindi naman.
Hindi ko naimagine ang sarili kong naghintay ng ganoon katagal at guess what… Naka-upo kami. Aaammm… Kasi masakit sa pwet.
Tanaw na tanaw mo ang puno ng eucalyptus (daw) sa labas ng building. Ang puno ay sumasayaw sa himig ng hangin. Ang ganda nga eh. Ang sarap ng hangin. Nagtaka ako kung paano nagkaroon ng sariwang hangin sa isang lugar na may daanan ng tren, bus, trak, dyip at iba pa. Pati tao parang tambutso kasi bumubuga ng usok. Tanging ang tribike lang ang friendly sa hangin. Siguro maliban na lang kung may nilabas na himala ang driver.
Balita ko rin nga pala nag-enrol ang isa kong kaibigan sa isang kilalang unibersidad (sobrang kilala iyon na magtanggal ka lang ng isang word sa unibersidad na pinapasukan ko ay ayun na ‘yon… Blind item?) At kinwento ko kay Zino (pagbigkas = zay-no) aka batchmate turned classmate.
A: Sabi ng kaibigan ko nung nag-enrol siya sa ***** 7 am to 3 pm ang enrolment nila.
Z: (Tingin sa relo…) *toot* malalagpasan natin ‘yon…
A: Hahaha!!!
Akala ko kasama ko na ang kinauupuan ko pagtayo ko. Sa kabutihang palad, hindi naman.
Saturday, May 13, 2006
Acid Rain = Umuulan ng Basura?
---> Epekto ng acid rain... Kaya alagaan ang kapaligiran.
Tag-ulan na naman at may mga nakikita na naman akong mga batang naliligo sa ulan. Sila yung mga kapit-bahay namin at yung iba galing doon sa kabilang ibayo pa.
Syempre noong bata ako naliligo rin ako sa ulan at nangingisda pa kami dati sa baha sa may amin pero wala kaming nahuhuling isda. Masakit pa ang patak ng tubig ulan sa likuran ko kasi bata pa ako noon at maliit pa (kahit hanggang ngayon).
Naalala ko tuloy kasi lagi akong napapagalitan kapag naliligo sa tubig ulan. Marumi raw ‘yon, parang Acid Rain. Wahahaha… Dahil sa makipot kong pag-iisip noong bata at ang alam kong madumi noon ay ang basura e di inakala kong...
…umuulan ng basura kapag may acid rain. WOOH!!! Hahahahaha!!!
Noong high school na ako nalinawan kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng Acid Rain…
Friday, May 12, 2006
Gay Lingo... Keri mo ba itets?
May nag-send sa akin nang message. Ang laman ng message ay ang sumusunod.
KUNG NAG GAY LANGUAGE sana sila GMA at GARCI, e di walang SCAM!
GMA: hallo gracia!
GARCI: plangush mother! Na chenilyn de kimberlyn ko na po yong mga chuva ek ek!
GMA: bonggacious! eh yong mga chenes chenes, carry na ba?
GARCI: Winnie santos mama, wiz na wori eclavou na ever! Na ch0rva na!
GMA: ang tarush! malditah ka talagah. Eh di windra na2man watashi!?
GARCI: anufi ate…
GMA: oshah babush na… ra2mpa pa ang lola.
Aaaa----no raw? Hindi ko nagets…
KUNG NAG GAY LANGUAGE sana sila GMA at GARCI, e di walang SCAM!
GMA: hallo gracia!
GARCI: plangush mother! Na chenilyn de kimberlyn ko na po yong mga chuva ek ek!
GMA: bonggacious! eh yong mga chenes chenes, carry na ba?
GARCI: Winnie santos mama, wiz na wori eclavou na ever! Na ch0rva na!
GMA: ang tarush! malditah ka talagah. Eh di windra na2man watashi!?
GARCI: anufi ate…
GMA: oshah babush na… ra2mpa pa ang lola.
Aaaa----no raw? Hindi ko nagets…
Thursday, May 11, 2006
Gaano karami ang earwax sa tainga mo? Pang-Guinness na ba?
Ano kaya kung mag-break o mag-set ako ng panibagong world record? Hahaha… Ano naman kaya yun?
Nung 1st year kami dati sabi nung isa kong kaklase magtatala siya ng panibagong record sa Guinness World Records na may pinaka maraming ear wax sa loob ng tainga niya. Nyaks! Ayaw ko naman ng ganon… Ano kaya? “Corniest Person?” Hhmm… Masyado atang brutal iyon para sa akin…
*Picture from www.livemarketing.no
Tuesday, May 09, 2006
Ano ang burol? Ano ang pagkakaintindi mo sa salitang ito?
Burol – ang paglalagak ng katawan ng namatay (Tama ba?).
Para pa sa mas malawak na pag-bi-bigay ng kahulugan sa burol…
- Maraming sugal na nagaganap dito tulad ng tong-its, sakla, bingo,
at color game.
- Maliban sa mga nabanggit maaari ka ring makakita ng mga taong seryosong nagche-chess at nag-i-scrabble.
- Ang iba naman ay nandito para sa mga pagkain na libreng pinapamigay, syempre pati may juice. Kung maluwag ang budget ng namatayan ay may sopas at pansit pa itong ihahanda. Kung hindi naman, ay makuntento na lang sa mani at kornik.
*Ito ay ayon lamang sa aking mga naoobserbahan.
Para pa sa mas malawak na pag-bi-bigay ng kahulugan sa burol…
- Maraming sugal na nagaganap dito tulad ng tong-its, sakla, bingo,
at color game.
- Maliban sa mga nabanggit maaari ka ring makakita ng mga taong seryosong nagche-chess at nag-i-scrabble.
- Ang iba naman ay nandito para sa mga pagkain na libreng pinapamigay, syempre pati may juice. Kung maluwag ang budget ng namatayan ay may sopas at pansit pa itong ihahanda. Kung hindi naman, ay makuntento na lang sa mani at kornik.
*Ito ay ayon lamang sa aking mga naoobserbahan.
Monday, May 08, 2006
Parang kambal na magkaboses pa
May mga tumatawag dito sa amin at syempre ang iba doon ay tawag para sa ate ko. Minsan ako ang nakakasagot at minsan… Hehehe… Iku-kwento ko…
Ako: Hello?
Caller: Oh, Geralyn!!!
Ako: Hindi ito si Geralyn, teka tatawagin ko s’ya
*Ito yung pinaka common sa lahat.
Ako: Hello?
Caller: Kumusta ka na? Oh, naka-enrol ka na ba?
Ako: Aahmm… Opo… (akala ko kasi ako)
Caller: Kumusta na inaanak ko?
Ako: (Ha? Eh ako yung inaanak mo eh!) Ayos lang po.
Caller: Naka-enrol na ba siya?
Ako: Opo…
*Natapos ang pag-uusap namin na akala niya ako si ate. Hindi ako nakaimik kasi ang bilis niya magsalita.
Ako: Good afternoon!
Caller: Hello. Pwede po kay Zsheraldine? (Sino siya? Walang Zsheraldine, sa amin, Geralyn lang)
Ako: Teka lang… (after few seconds)
: Hello?
Caller: Oh! Zsheraldine! Naistorbo ba kita? (with matching pacute na boses)
Ako: Ah… Hindi ito si Geralyn. Tulog siya eh.
Ako: Good evening
Caller: Pwede po kay Ate Gretchen?
Ako: Oh, bakit?
Caller: Ikaw na po ba ‘yan ma’am? (tinatawag niya akong ma’am kasi CAT officer nila ako dati)
Ako: Oh? Bakit nga?
Caller: Teka naguguluhan ako. Ma’am?
*Tapos niloko-loko ko na siya kasi nakakatawa siya.
Ako: Hello?
Caller: Oh, Geralyn!!!
Ako: Hindi ito si Geralyn, teka tatawagin ko s’ya
*Ito yung pinaka common sa lahat.
Ako: Hello?
Caller: Kumusta ka na? Oh, naka-enrol ka na ba?
Ako: Aahmm… Opo… (akala ko kasi ako)
Caller: Kumusta na inaanak ko?
Ako: (Ha? Eh ako yung inaanak mo eh!) Ayos lang po.
Caller: Naka-enrol na ba siya?
Ako: Opo…
*Natapos ang pag-uusap namin na akala niya ako si ate. Hindi ako nakaimik kasi ang bilis niya magsalita.
Ako: Good afternoon!
Caller: Hello. Pwede po kay Zsheraldine? (Sino siya? Walang Zsheraldine, sa amin, Geralyn lang)
Ako: Teka lang… (after few seconds)
: Hello?
Caller: Oh! Zsheraldine! Naistorbo ba kita? (with matching pacute na boses)
Ako: Ah… Hindi ito si Geralyn. Tulog siya eh.
Ako: Good evening
Caller: Pwede po kay Ate Gretchen?
Ako: Oh, bakit?
Caller: Ikaw na po ba ‘yan ma’am? (tinatawag niya akong ma’am kasi CAT officer nila ako dati)
Ako: Oh? Bakit nga?
Caller: Teka naguguluhan ako. Ma’am?
*Tapos niloko-loko ko na siya kasi nakakatawa siya.
Saturday, May 06, 2006
Yung parang dikya
Hindi ko maalala ang ginagawa ko noong napatingin ako sa kalangitan. Aking napansin ang kulay dilaw na bagay na lumilipad, nagulat ako at napatingin uli… Isa pala iyong saranggola na mukhang dikya.
Hindi ako marunong magpalipad ng saranggola. Siguro dahil ito sa lugar na tinitirhan namin na puro kable ng kuryente ang bubungad sa saranggola mong nais sumakay sa malakas na hangin. Hehe… Ilang saranggola na rin ang natepok at nabuhol sa mga kable ng kuryente dito. Hindi ko rin natutunan kung paano gumawa ng bula gamit ang gumamela. Hindi ko rin kayang gumawa ng himig gamit ang dahon. Hay… Marami akong hindi natutunan noong ako ay bata.
Napa-isip ako tungkol sa kabataan ko.
Noong lumipat kami dito sa kasalukuyan tinitirhan namin medyo hindi na ako nakikipag-salamuha sa mga kapwa bata ko. Hindi na ako nakikipag-karerahan sa bisikleta(dahil wala na rin akong bisikleta noon), wala na akong kalarong nanghuhuli ng butiki, wala ng role-playing sa gitna ng kalye, hindi na umaakyat sa puno ng makopa, hindi na nakakapaglambitin sa dyip at hindi na ginagawang slide ang bench ni Tatang. Mas naging interesado ako sa pagdidilig ng orchids ni Tutu kesa sa pakikipaglaro. Masarap maging bata pero nakalimutan ko ito noong lumipat kami rito. Nakukuntento na ako sa pakikipaglaro sa sarili ko, sa ate ko at sa mga alaga naming aso. Hay… Iba talaga ‘pag bata…
Hindi ako marunong magpalipad ng saranggola. Siguro dahil ito sa lugar na tinitirhan namin na puro kable ng kuryente ang bubungad sa saranggola mong nais sumakay sa malakas na hangin. Hehe… Ilang saranggola na rin ang natepok at nabuhol sa mga kable ng kuryente dito. Hindi ko rin natutunan kung paano gumawa ng bula gamit ang gumamela. Hindi ko rin kayang gumawa ng himig gamit ang dahon. Hay… Marami akong hindi natutunan noong ako ay bata.
Napa-isip ako tungkol sa kabataan ko.
Noong lumipat kami dito sa kasalukuyan tinitirhan namin medyo hindi na ako nakikipag-salamuha sa mga kapwa bata ko. Hindi na ako nakikipag-karerahan sa bisikleta(dahil wala na rin akong bisikleta noon), wala na akong kalarong nanghuhuli ng butiki, wala ng role-playing sa gitna ng kalye, hindi na umaakyat sa puno ng makopa, hindi na nakakapaglambitin sa dyip at hindi na ginagawang slide ang bench ni Tatang. Mas naging interesado ako sa pagdidilig ng orchids ni Tutu kesa sa pakikipaglaro. Masarap maging bata pero nakalimutan ko ito noong lumipat kami rito. Nakukuntento na ako sa pakikipaglaro sa sarili ko, sa ate ko at sa mga alaga naming aso. Hay… Iba talaga ‘pag bata…
Friday, May 05, 2006
Ayan kasi!!!
Habang nagmumuni-muni sa harap ng computer bigla ko na lamang nakita uli ang bote ng lotion. Wow! Lotion! At last may lotion at hindi baby oil ang gagamitin ko. Okay! Masosolb din ako.
Pagkakuha ko sa bote ay kakaiba ang bigat nito. Binuksan ko na ang bote ng lotion at may konting residue ng natuyot na ewan. Binuhos ko na sa aking palad at mga daliri pero may kakaibang lapot ang nasabing lotion. O sige! Pahid dito. Kuskos doon… Wow… Ano itong kakaibang feeling na ito? Parang sobrang lagkit ata at parang kakaiba itong matuyo.
AYOS! Napeyk ako ng pambihirang glue ni ate. Bakit kasi iyon nasa bote ng lotion kung may sarili naman itong dispenser?
Pagka-uwi ni ate ay tinanong ko siya. Tama… Panlinlang niya iyon sa mga taong gumagamit ng pampaganda niya na hindi nagpapaalam.
*Para hindi magaya sa akin, amuyin muna at suriing mabuti ang iyong gagamitin. Oo nga pala, huwag makialam ng hindi sa’yo upang hindi mapahamak. Ayos lang din ang baby oil kung walang lotion. Ü
Pagkakuha ko sa bote ay kakaiba ang bigat nito. Binuksan ko na ang bote ng lotion at may konting residue ng natuyot na ewan. Binuhos ko na sa aking palad at mga daliri pero may kakaibang lapot ang nasabing lotion. O sige! Pahid dito. Kuskos doon… Wow… Ano itong kakaibang feeling na ito? Parang sobrang lagkit ata at parang kakaiba itong matuyo.
AYOS! Napeyk ako ng pambihirang glue ni ate. Bakit kasi iyon nasa bote ng lotion kung may sarili naman itong dispenser?
Pagka-uwi ni ate ay tinanong ko siya. Tama… Panlinlang niya iyon sa mga taong gumagamit ng pampaganda niya na hindi nagpapaalam.
*Para hindi magaya sa akin, amuyin muna at suriing mabuti ang iyong gagamitin. Oo nga pala, huwag makialam ng hindi sa’yo upang hindi mapahamak. Ayos lang din ang baby oil kung walang lotion. Ü
Tuesday, April 25, 2006
Dito ba talaga ako?
Nagulantang ako sa mga pangyayari. Hindi ko nagustuhan ang accountancy noong inaral namin ito nung 2nd year. Ngayon… College na ako at ang binabagsak kong subject noon ang siyang magiging kurso ko. Nasa main building na kami, lumagpas na kami sa 4th floor kung saan pipila ang mga estudyanteng kukuha ng Business Administration. Dapat andoon ako pero nilagpasan ko iyon para umakyat pa ng isang floor para sa BS Accountancy.
Pangalawang batch kami sa uupo. Ang saya! Masarap umupo pagkatapos mong gawin lahat ng klaseng pagpapasaya sa sarili mo para hindi ka mainip habang nakatayo at naghihintay. May biglang binanggit ang lalakeng nasa harapan ko. “Nasa BSA kayo. Tama ba?” Hindi ko alam kung ano yung kursong kinuha ko kaya hindi ako makaimik. Tingin na lang ako sa papel na hawak ko kung BSA nga ang tawag sa kursong kukunin ko.
Katuparan na ng mga pangarap ng mga kasama ko. Musika sa tainga nila na aprubado na sila bilang estudyante sa BSA. Gusto nilang maging CPA at ako naman gusto kong magka-background sa accounting. Pero sana hindi lang iyon. Inisip ko ngang tumayo sa kinauupuan ko para magtungo sa 4th floor pero wala akong lakas. Hanggang plano lang iyon.
Nasa labas ako ng Dean’s Office at napaisip-isip kung dito ba talaga ako tutungo. Nagbigay na ng welcoming remarks ang dean. Sabi niya malamang gusto namin ang accountancy, yung mga kasama ko natutuwa pero ako natatakot. Nang palabas na kami, parang gusto kong umiyak nang nakita ko ang isang babae na nagsusulat sa isang ledger.
Hindi lang puro sa accounting ang subjects namin… Nagulat ako na may Law. Ok! Nako… Napaisip-isip ako tungkol sa ITR at suffrage(konek?). Ilan lang iyon sa mga nalalaman ko tungkol sa batas maliban sa kung paano iha-handle ang flag, bawal mag-jaywalking, no littering, no loading and unloading, post no bill, don’t block the driveway, barya lang sa umaga at bawal umihi rito.
Sige… Ayus lang iyan… Ganyan lang talaga ang buhay, kailangang sakyan.
“Ok! Papuntang BSA! BSA! BSA! Sakay na!”
“Saan nga ba ako? Sige dito na. Dadaan naman sa BA.”
“Aalis na! Aalis na!”
“Pamasahe po?”
“Kahit magkano basta ‘wag lang bababa sa ochenta y cinco.”
“Magkano ba pera ko dito? Mabilang nga.”
Pangalawang batch kami sa uupo. Ang saya! Masarap umupo pagkatapos mong gawin lahat ng klaseng pagpapasaya sa sarili mo para hindi ka mainip habang nakatayo at naghihintay. May biglang binanggit ang lalakeng nasa harapan ko. “Nasa BSA kayo. Tama ba?” Hindi ko alam kung ano yung kursong kinuha ko kaya hindi ako makaimik. Tingin na lang ako sa papel na hawak ko kung BSA nga ang tawag sa kursong kukunin ko.
Katuparan na ng mga pangarap ng mga kasama ko. Musika sa tainga nila na aprubado na sila bilang estudyante sa BSA. Gusto nilang maging CPA at ako naman gusto kong magka-background sa accounting. Pero sana hindi lang iyon. Inisip ko ngang tumayo sa kinauupuan ko para magtungo sa 4th floor pero wala akong lakas. Hanggang plano lang iyon.
Nasa labas ako ng Dean’s Office at napaisip-isip kung dito ba talaga ako tutungo. Nagbigay na ng welcoming remarks ang dean. Sabi niya malamang gusto namin ang accountancy, yung mga kasama ko natutuwa pero ako natatakot. Nang palabas na kami, parang gusto kong umiyak nang nakita ko ang isang babae na nagsusulat sa isang ledger.
Hindi lang puro sa accounting ang subjects namin… Nagulat ako na may Law. Ok! Nako… Napaisip-isip ako tungkol sa ITR at suffrage(konek?). Ilan lang iyon sa mga nalalaman ko tungkol sa batas maliban sa kung paano iha-handle ang flag, bawal mag-jaywalking, no littering, no loading and unloading, post no bill, don’t block the driveway, barya lang sa umaga at bawal umihi rito.
Sige… Ayus lang iyan… Ganyan lang talaga ang buhay, kailangang sakyan.
“Ok! Papuntang BSA! BSA! BSA! Sakay na!”
“Saan nga ba ako? Sige dito na. Dadaan naman sa BA.”
“Aalis na! Aalis na!”
“Pamasahe po?”
“Kahit magkano basta ‘wag lang bababa sa ochenta y cinco.”
“Magkano ba pera ko dito? Mabilang nga.”
Saturday, April 22, 2006
Earth Day
Friday, April 21, 2006
"Panic Room"
Babalikan ko sana ang Certificate of Good Moral character also known as Good Manners and Right Conduct (sabi ni Abo ‘yon). Paalis na ako noon nang may naabutan akong kumakatok mula sa loob ng CR. Weird… Nung sinubukan kong buksan ayaw kahit yung college student na nakasalubong ko sumubok rin pero ayaw talaga. Humingi na kami ng tulong mula kay Super Kuya pero sabi niya bakit daw namin bubuksan iyon eh CR nga ‘yon. Okies… Ngayon natatawa na ang mga taong nandoon dahil sa nakulong naming Guidance Counselor. Wahehehe!!! Ayun lang… Natatawa nga ako pauwi eh. Sinira na ata nila yung door knob kasi nga eh palpakin na.
Thursday, April 20, 2006
Andito ka pa ba?
Minsan ba ay sumagi na sa utak mo ang tumalon sa isang gusali o tulay? Balutin ng plastic ang iyong ulo? Ibitin ang iyong sarili? Magpasagasa? Bakit kaya mas madaling tapusin ang buhay kaysa ipagpatuloy ito? Ilang segundo o minuto lang ay wala ka na sa mundong ito at kasama ka na sa kinakatakutan ng mga bata. Kung magastos ang pagpapa-sunog sa malamig na bangkay o pagpapalibing ay hindi rin biro ang gastos ng nabubuhay.
Mabuti pa ang mga dahon dahil pilit kumakapit hanggang sila ay mabulok o pitasin. Ikaw at ikaw pa rin ang magbibigay katuturan sa buhay mo at magbibigay ng katwiran upang patuloy na maglakad. Parang telebisyon, kapag nasisira at nawawalan ng kulay ay pwedeng mong daanin sa kaunting pukpok.
Basta… Huwag mong ililibing ang sarili mo at hintayin mo ang panahon ang gumawa nito para sa iyo.
Mabuti pa ang mga dahon dahil pilit kumakapit hanggang sila ay mabulok o pitasin. Ikaw at ikaw pa rin ang magbibigay katuturan sa buhay mo at magbibigay ng katwiran upang patuloy na maglakad. Parang telebisyon, kapag nasisira at nawawalan ng kulay ay pwedeng mong daanin sa kaunting pukpok.
Basta… Huwag mong ililibing ang sarili mo at hintayin mo ang panahon ang gumawa nito para sa iyo.
Wednesday, April 19, 2006
What are the colors of the olden times?
When I was watching an old movie, I wondered if the colors during the olden times are black, white and brown only. Then a few decades ago colors appeared but they are dull. It was just now when they appeared to be more radiant. Well, I was still a kid when I thought of that.
Tuesday, April 18, 2006
The Colloquial Mind
Instead of... You/They say...
Electricity - Meralco
Toothpaste - Colgate
Detergent - Tide
Photocopy - Xerox
Slippers - Beachwalk/Alpombra
Rubber Shoes - Spartan/Tennis
Golf Balls - Spalding
Refrigerator - Frigidaire
Sticky Tape - Scotch Tape
Permanent Marker - Pentel Pen
Liquid Eraser - White Out/Pritt
T-shirt - Hang Ten
Pencil - Mongol
Person not from a province - Taga-Maynila
Condensed Milk - Milk Maid
Cream (Fruit Salad) - Nestle
Noodles - Lucky Me/Payless
Hair Spray - Spraynet
Soap - Safeguard
Ice Cream - Magnolia
Thread (Cross-stitch) - DMC
Jeans - Levi’s
Pizza - Shakey’s/Pizza Hut
Water - NaWaSA
Paint - Boysen
Nail Polish - Coronia
Menthol Rub - Vicks
Ointment (Insect Bite) - Katinko
Soft drinks - Coke
Plastic Container - Tupperware
Coffee - Nescafe
Peanuts - Growers
Chewing Gum - Juicy Fruit
LPG - Shellane
You may have heard them once. These words are just inevitable because they are part of the colloquial world.
Electricity - Meralco
Toothpaste - Colgate
Detergent - Tide
Photocopy - Xerox
Slippers - Beachwalk/Alpombra
Rubber Shoes - Spartan/Tennis
Golf Balls - Spalding
Refrigerator - Frigidaire
Sticky Tape - Scotch Tape
Permanent Marker - Pentel Pen
Liquid Eraser - White Out/Pritt
T-shirt - Hang Ten
Pencil - Mongol
Person not from a province - Taga-Maynila
Condensed Milk - Milk Maid
Cream (Fruit Salad) - Nestle
Noodles - Lucky Me/Payless
Hair Spray - Spraynet
Soap - Safeguard
Ice Cream - Magnolia
Thread (Cross-stitch) - DMC
Jeans - Levi’s
Pizza - Shakey’s/Pizza Hut
Water - NaWaSA
Paint - Boysen
Nail Polish - Coronia
Menthol Rub - Vicks
Ointment (Insect Bite) - Katinko
Soft drinks - Coke
Plastic Container - Tupperware
Coffee - Nescafe
Peanuts - Growers
Chewing Gum - Juicy Fruit
LPG - Shellane
You may have heard them once. These words are just inevitable because they are part of the colloquial world.
Monday, April 17, 2006
Kambal ba kami?
My sister<--- 
--->Me
I can’t help it… I want to blog this now…
First Incident
We were on our way home (I was with my sis)… We were talking about some thing when the tricycle driver suddenly butted in…
Magkapatid ba kayo? Magkamukha kasi kayo.
I am not the type of person who will answer a stranger’s question so my initial reaction was, “Opo… Hehe… (shrugged shoulders and smiled)…” Do we have a similar phenotype??? No!!! We just laughed about it.
Second Incident (The Last and the shocking)
My sister invited me to go to the barbeque-han in the street corner. Wahehehe… We met an old man… When I was about to pass him he suddenly questioned me, “Kambal ba kayo?” ??? I was shocked for a moment and I said “Hindi po.”
Ganoon na ba kami magkamukha??? Ito ang pictures namin… Left siya at right ako…
--->MeI can’t help it… I want to blog this now…
First Incident
We were on our way home (I was with my sis)… We were talking about some thing when the tricycle driver suddenly butted in…
Magkapatid ba kayo? Magkamukha kasi kayo.
I am not the type of person who will answer a stranger’s question so my initial reaction was, “Opo… Hehe… (shrugged shoulders and smiled)…” Do we have a similar phenotype??? No!!! We just laughed about it.
Second Incident (The Last and the shocking)
My sister invited me to go to the barbeque-han in the street corner. Wahehehe… We met an old man… When I was about to pass him he suddenly questioned me, “Kambal ba kayo?” ??? I was shocked for a moment and I said “Hindi po.”
Ganoon na ba kami magkamukha??? Ito ang pictures namin… Left siya at right ako…
Being Them
HaLLer GuyzZ!! MustAh na p0h ke0? Et0h n nMn p0h aq naNgunGulit. La p0h kc gWa s hawz eh. Ang inEht nge0n, SumMer n tLga. cGe GuyzZ tiLL nXt tym n lng… Bye! MuaHhHugZz!
~Syempre hindi ako ganyan kahit sa text… Hindi ko afford ang alternating uppercase and lowercase letters… Mmm… Kuha ko lang ‘yang mga yan sa mga nagtetext sa akin. Ganyan sila… Hindi ko kaya ang ganyan… Ewan ko ba… Iba lang talaga siguro ako. Corny kasi ako. Tinray ko lang maging sila pero mahirap pala kasi hindi ako ganon. Siguro kailangan ko ng matinding ensayo para matuto ako ng ganyang lenggwahe.
~Syempre hindi ako ganyan kahit sa text… Hindi ko afford ang alternating uppercase and lowercase letters… Mmm… Kuha ko lang ‘yang mga yan sa mga nagtetext sa akin. Ganyan sila… Hindi ko kaya ang ganyan… Ewan ko ba… Iba lang talaga siguro ako. Corny kasi ako. Tinray ko lang maging sila pero mahirap pala kasi hindi ako ganon. Siguro kailangan ko ng matinding ensayo para matuto ako ng ganyang lenggwahe.
Sunday, April 16, 2006
Celebrating the Day I was Born
Wuhu!!! Hindi ko birthday ngayon pero naalala ko lang. Mga grade 4/5 na ako nung namulat ako na ayaw ko palang i-celebrate ang birthday ko. Nung grade 3 nga ako ang regalo sa akin ng friends and classmates ko ay payong na malaki, yung kasya yung ilang katao, pati ilang wirdong gamit. Sa ganoong pagkakataon ko nasilayan ang ka-cornyhan ng birthday ko pero sa totoo nung una ay natuwa ako kasi marami akong gifts…
Ay onga pala… Dati ‘pag nag-ce-celebrate kami ng birthday namin nung kinder kami ay pinuputungan kami ng karton na korona. Usually pink iyon at excited pa akong makakuha ng ganoon.
Ay onga pala… Dati ‘pag nag-ce-celebrate kami ng birthday namin nung kinder kami ay pinuputungan kami ng karton na korona. Usually pink iyon at excited pa akong makakuha ng ganoon.
Subscribe to:
Posts (Atom)
